ความแตกต่างของการแปลงเพศเทคนิคต่อลำไส้ แบบส่องกล้องและแบบเปิดหน้าท้อง

การทำความเข้าใจเทคนิคผ่าตัดเพื่อผลลัพธ์ที่ไม่ส่งผลต่ออันตราย

การผ่าตัดแปลงเพศจากชายเป็นหญิง (Male-to-Female Gender Affirmation Surgery) มีการพัฒนาก้าวหน้าอย่างต่อเนื่องมากๆในช่วงหลายปีที่ผ่านมา หนึ่งในเทคนิคที่ได้รับความนิยมและถูกยอมรับอย่างแพร่หลายคือการสร้างช่องคลอดด้วยลำไส้ ของผู้เข้ารับบริการเอง ซึ่งเป็นวิธีที่ช่วยให้ผู้เข้ารับบริการได้ช่องคลอดใหม่ที่มีความชุ่มชื้นคล้ายคลึงกับธรรมชาติ มีความลึกที่เพียงพอ และมีคุณสมบัติใกล้เคียงกับช่องคลอดจริงตามธรรมชาติมากกว่าเทคนิคอื่นๆ

ขณะเดียวกันความก้าวหน้าทางการแพทย์ยังพัฒนาขึ้นเพื่อตอบสนองความสะดวกสบาย สามารถย่นระยะเวลาการพักฟื้น และลดความเจ็บ โดยการพัฒนารูปแบบการผ่าตัดขึ้นมาจนตอนนี้มีวิธีการผ่าตัด 2 แบบ ได้แก่ การผ่าตัดเทคนิคต่อลำไส้แบบส่องกล้อง (Laparoscopic Surgery) และ การผ่าตัดเทคนิคต่อลำไส้แบบเปิดแผลหน้าท้อง (Open Surgery) ซึ่งแต่ละเทคนิคมีคุณสมบัติ ข้อดี ข้อจำกัด และความเหมาะสมที่แตกต่างกัน

บทความนี้จะพามาทำความเข้าใจเกี่ยวกับความแตกต่างของการผ่าตัดทั้งสองเทคนิค ตั้งแต่หลักการทำงาน ลักษณะการผ่าตัด ความเจ็บปวด ระยะเวลาพักฟื้น ภาวะแทรกซ้อน ความเสี่ยง อันตรายที่จะเกิดขึ้น  ไปจนถึงเกณฑ์การเลือกเทคนิคให้เหมาะสมกับคนไข้ผู้เข้ารับบริการแต่ละราย เพื่อให้สามารถทำความเข้าใจเชิงลึกและประกอบการตัดสินใจได้ผ่าตัดแปลงเพศได้อย่างครบถ้วน

 

ความแตกต่างของการแปลงเพศเทคนิคต่อลำไส้ แบบส่องกล้องและแบบเปิดแผลหน้าท้อง

ทำความรู้จัก “การแปลงเพศเทคนิคต่อลำไส้”

การแปลงเพศเทคนิคต่อลำไส้ เป็นการผ่าตัดแปลงเพศที่ศัลยแพทย์จะที่ใช้ส่วนของลำไส้ที่ต้องการและมีความเหมาะสม เพื่อนำมาสร้างเป็นช่องคลอด โดยชิ้นส่วนลำไส้ที่ศัลยแพทย์นำมาใช้นั้นจะมีคุณสมบัติพิเศษคือสามารถผลิตเมือกหรือของเหลวได้ตามธรรมชาติ 

ทำให้ช่องคลอดมีความลื่นและชุ่มชื้นอยู่เสมอลดการเกิดปัญหาช่องคลอดแห้งและเพิ่มความใกล้เคียงกับช่องคลอดตามธรรมชาติได้เป็นอย่างมาก

เทคนิคการแปลงเพศต่อลำไส้นี้มักเป็นตัวเลือกที่เหมาะกับ

• ผู้ที่ต้องการช่องคลอดที่มีความลึกมากกว่าเทคนิคอื่น
• ผู้ที่ไม่มีเวลาขยายช่องคลอด(แยงโมลด์)เป็นประจำ
• ผู้ที่มีเนื้อหนังบริเวณอวัยวะเพศเดิมไม่มากพอสำหรับการทำเทคนิคต่อกราฟ (Skin Graft)

หลังจากเลือกส่วนของลำไส้ที่มีความเหมาะสมแล้ว ศัลยแพทย์จะทำการตัดต่อและเชื่อมระบบทางเดินอาหารใหม่ให้สมบูรณ์ แล้วจึงนำชิ้นส่วนลำไส้มาสร้างช่องคลอดในตำแหน่งที่ถูกต้องโดยขั้นตอนในการผ่าตัดเพื่อนำเอาลำไส้ออกมาสำหรับใช้ในการ ตัดต่อเพื่อสร้างช่องคลอดสามารถทำได้สองวิธีคือแบบส่องกล้องและแบบเปิดหน้าท้อง นั่นเอง การผ่าตัดทั้งสองแบบแตกต่างกันดังนี้

ลักษณะการผ่าตัดแบบส่องกล้อง (Laparoscopic Surgery)

การผ่าตัดนำลำไส้แบบส่องกล้องเป็นเทคนิคผ่าตัดที่พัฒนาขึ้นเพื่อความสะดวกในการผ่าตัด โดยปกติแล้วนิยมใช้ในหลายสาขาการแพทย์ รวมไปจนถึงการนำมาใช้เพื่อศัลยกรรมตกแต่งและแปลงเพศด้วย จุดเด่นของการผ่าตัดโดยการส่องกล้องคือการใช้เครื่องมือขนาดเล็กและกล้องความละเอียดสูงสอดผ่านรูที่ทำการเจาะเอาไว้เป็นขนาดเล็ก  บริเวณหน้าท้องจำนวนประมาณ 3–5 จุด แต่ละรูจะมีขนาดเพียง 0.5–1 เซนติเมตรเท่านั้น ซึ่งกล้องที่ใช้จะขยายภาพภายในให้มีความคมชัด ทำให้ศัลยแพทย์สามารถมองเห็นอวัยวะภายในได้แบบละเอียดและควบคุมเครื่องมือได้แม่นยำมากขึ้น

เทคนิคผ่าตัดแบบส่องกล้องจะช่วยลดความเสียหายต่อเนื้อเยื่อโดยรอบ ลดปริมาณเลือดออก ลดความเสี่ยงในการติดเชื้อ และยังมีขนาดเล็ก ทำให้คนไข้ผู้เข้ารับบริการมีแผลที่เล็กมากจึงทำให้ฟื้นตัวได้เร็วกว่าการเปิดหน้าท้องแบบดั้งเดิม

ไม่เพียงเท่านั้น การผ่าตัดแบบส่องกล้องยังช่วยให้สามารถผ่าตัดในบริเวณลึกของช่องท้องได้อย่างละเอียด ประณีต ถึงแม้จะเป็นผ่าตัดที่ต้องการความเชี่ยวชาญสูงและอาจใช้เวลาผ่าตัดนานกว่าการเปิดหน้าท้อง แต่มีความเซฟ และไม่ก่อให้เกิดอันตรายภายหลัง ทั้งยังเป็นมิตรต่อคนไข้ผู้เข้ารับบริการมากกว่าในมุมมองด้านการฟื้นตัว

ลักษณะการผ่าตัดแบบเปิดหน้าท้อง (Open Surgery)

การผ่าตัดนำลำไส้แบบเปิดหน้าท้องนับเป็นวิธีผ่าตัดแบบดั้งเดิมที่ใช้มาเป็นเวลานาน โดยศัลยแพทย์จะใช้วิธีการเปิดแผลขนาดใหญ่บริเวณหน้าท้องเพื่อให้สามารถเห็นอวัยวะภายในได้อย่างชัดเจนโดยตรง เป็นเทคนิคที่ยังคงมีความสำคัญในหลายๆกรณี โดยเฉพาะอย่างยิ่งในผู้ที่เคยเข้ารับการผ่าตัดช่องท้องมาก่อนทำให้ร่างกายมีพังผืดมาก หรือในผู้ที่มีความซับซ้อนของโครงสร้างทางกายวิภาคที่ทำให้การใช้วิธีผ่าตัดแบบส่องกล้องสามารถทำได้ยาก

ข้อดีสำคัญของการผ่าตัดเปิดหน้าท้องคือศัลยแพทย์สามารถเข้าถึงอวัยวะภายในได้อย่างเต็มที่ มีอิสระในการเใช้เครื่องมือ อีกทั้งยังสามารถควบคุมภาวะแทรกซ้อนที่เกิดอย่างเฉียบพลันได้อย่างง่าย เช่น 

• การเสียเลือด 
• การฉีกขาดของเนื้อเยื่อ 
• การบาดเจ็บต่ออวัยวะใกล้เคียง 

แต่การผ่าตัดแบบเปิดหน้าท้องก็ยังคงมีข้อจำกัดเช่นเดียวกัน คือคนไข้ผู้เข้ารับบริการจะมีแผลผ่าตัดขนาดใหญ่กว่า อาจมีความเจ็บปวดมากกว่า และใช้เวลาฟื้นตัวนานกว่าวิธีผ่าตัดแบบส่องกล้อง ทั้งยังมีความเสี่ยงต่อการเกิดผังผืดและสามารถติดเชื้อได้มากกว่า ทำให้วิธีผ่าตัดแบบเปิดหน้าท้องมักถูกเลือกใช้เฉพาะเมื่อต้องการความจำเป็นทางการแพทย์หรือเมื่อโครงสร้างร่างกายของผู้เข้ารับบริการมีความไม่เหมาะสมกับการส่องกล้องเท่านั้น

เปรียบเทียบอาการเจ็บและการพักฟื้นของการแปลงเพศเทคนิคต่อลำไส้ แบบส่องกล้องและแบบเปิดหน้าท้อง

ปัญหาที่ผู้เข้ารับการผ่าตัดกังวลมากที่สุดคืออาการเจ็บปวดหลังผ่าตัด ซึ่งมีความแตกต่างที่ขึ้นอยู่กับขนาดของแผลผ่าตัดและความเสียหายของเนื้อเยื่อทั้งภายในและภายนอกในระหว่างการผ่าตัด

เทคนิคส่องกล้อง

• เทคนิคส่องกล้อง เนื่องจากเป็นการผ่าตัดที่ใช้เพียงแค่การเจาะแผลที่มีขนาดเล็ก ทำให้คนไข้ผู้เข้ารับบริการมักมีอาการเจ็บเพียงเล็กน้อยถึงปานกลางในพื้นที่ที่มีการเจาะกล้องเท่านั้น
•  อาการเจ็บจะค่อย ๆ ดีขึ้นภายในไม่กี่วันหลังการผ่าตัด
• สามารถลุกเดินได้ภายใน 24 ชั่วโมงหลังผ่าตัด 
• กลับไปใช้ชีวิตประจำวันเบา ๆ ได้ในช่วง 7–14 วัน 

เทคนิคเปิดหน้าท้อง

• เทคนิคเปิดหน้าท้องเป็นการผ่าตัดที่ทำให้เกิดแผลขนาดใหญ่และเนื้อเยื่อบริเวณท้องถูกเปิดออก  จึงเกิดความเสียหายของเนื้อเยื้อภายใน ภายนอกและบริเวณข้างเคียงมากกว่า
• ทำให้ผู้ป่วยรู้สึกเจ็บมากกว่าและต้องใช้เวลาในการพักฟื้นนานกว่า 
• ทำให้เคลื่อนไหวยากในช่วงแรก 
• ต้องระมัดระวังเรื่องแผลผ่าตัดเป็นพิเศษอย่างน้อย 2–4 สัปดาห์ 
• ใช้เวลามากกว่าในการกลับไปทำกิจกรรมตามปกติ โดยเฉพาะงานหนักหรือกิจกรรมที่ต้องใช้แรง

ความเสี่ยงและภาวะแทรกซ้อนของการผ่าตัดแบบส่องกล้องและแบบเปิดหน้าท้อง

แม้เทคนิคทั้งสองมีเป้าหมายคือการผ่าตัดนำลำไส้เพื่อใช้ในการแปลงเพศสร้างช่องคลอดหมือนกัน แต่วิธีการเข้าถึงอวัยวะภายในทำให้ความเสี่ยงและภาวะแทรกซ้อนระหว่างผ่าตัดแตกต่างกัน

• เทคนิคส่องกล้อง

เนื่องจากเป็นเทคนิคที่ทำผ่านแผลเล็ก โอกาสเกิดพังผืด การติดเชื้อ หรือการเสียเลือดโดยรวมน้อยกว่า และความแม่นยำของกล้องจะช่วยให้ศัลยแพทย์สามารถหลีกเลี่ยงการบาดเจ็บของอวัยวะใกล้เคียงได้มากขึ้น แต่ต้องทำโดยศัลยแพทย์ที่มีความเชี่ยวชาญและชำนาญ เนื่องจากต้องใช้ทักษะมากกว่าเทคนิคเปิดหน้าท้อง

• เทคนิคเปิดหน้าท้อง

เป็นการผ่าตัดที่ศัลยแพทย์จะเห็นอวัยวะภายในอย่างชัดเจน แต่แผลผ่าตัดจะมีขนาดใหญ่กว่าแบบส่งกล้องมาก ทำให้มีความเสี่ยงเรื่องการติดเชื้อ การเกิดพังผืด การเสียเลือด หรือแผลแยกแตก ผู้ป่วยต้องดูแลแผลเป็นอย่างดีเพื่อป้องกันการเกิดปัญหาระยะยาว เช่น แผลนูนหรือคีลอยด์ ซึ่งพบได้บ่อยในผู้ที่มีพันธุกรรมเป็น

 

ความแตกต่างของการแปลงเพศเทคนิคต่อลำไส้

ผลลัพธ์ของการแปลงเพศเทคนิคต่อลำไส้ แบบส่องกล้องและแบบเปิดหน้าท้อง

ผลลัพธ์หลังทำการผ่าตัดแปลงเพศเทคนิคต่อลำไส้ แบบส่องกล้องและแบบเปิดหน้าท้องมีความแตกต่างกันหรือไม่ สามารถตอบได้ว่าไม่แตกต่างกันหากมีโครงสร้างและร่างกายที่ปกติเพราะคุณภาพและความลึกของช่องคลอดขึ้นอยู่กับหลายปัจจัยดังนี้

• ชนิดของลำไส้ที่ใช้
• ความยาวของลำไส้ที่ศัลยแพทย์ตัดออกมา
• ความชำนาญของศัลยแพทย์
• การดูแลหลังผ่าตัดของคนไข้ผู้เข้ารับบริการ
• การปฏิบัติตามคำแนะนำของศัลยแพทย์อย่างเคร่งครัด

เทคนิคแบบส่องกล้องและแบบเปิดหน้าท้องเป็นเพียงวิธีเข้าถึงลำไส้ ไม่ได้เป็นสิ่งที่กำหนดคุณภาพของช่องคลอดโดยตรงนั่นเอง ดังนั้นการเลือกเทคนิคจึงต้องเปรียเทียบความเหมาะสมของร่างกาย อันตรายและผลข้างเคียงต่างๆ ร่วมด้วย

 

ระยะเวลาการผ่าตัดของการแปลงเพศเทคนิคต่อลำไส้ แบบส่องกล้องและแบบเปิดหน้าท้อง

เทคนิคส่องกล้อง

• ใช้เวลาผ่าตัดนานกว่าเล็กน้อย โดยเฉลี่ย 4–6 ชั่วโมง เนื่องจากต้องใช้ทักษะสูงและดำเนินการด้วยความละเอียดมากกว่า 

เทคนิคเปิดหน้าท้อง

• ใช้เวลาน้อยกว่าในบางกรณีราวโดยเฉลี่ย 3–5 ชั่วโมง 

แต่เวลาในการผ่าตัดจริงนั้นขึ้นอยู่กับโครงสร้างร่างกายและปัญหาภายในช่องท้องของคนไข้ผู้เข้ารับบริการ

 

ผู้ที่เหมาะกับการผ่าตัดแบบส่องกล้อง

• ผู้ที่ต้องการพักฟื้นเร็ว
• ผู้ที่มีความกังวลเรื่องแผลเป็นหลังผ่าตัด
• ผู้ที่ไม่มีประวัติผ่าตัดช่องท้องมาก่อน
• ผู้ที่ไม่มีพังผืดจำนวนมาก หรือไม่เคยผ่าตัดหน้าท้องมาก่อน
• ผู้ที่ต้องการลดความเสี่ยงภาวะแทรกซ้อนระยะยาว

ผู้ที่เหมาะกับการผ่าตัดแบบเปิดหน้าท้อง

• ผู้ที่มีพังผืดมากจากการผ่าตัดก่อนหน้า
• ผู้ที่มีปัญหาลำไส้หรือโรคประจำตัวบางชนิด
• ผู้ที่มีโครงสร้างร่างกายไม่เหมาะกับการส่องกล้อง
• ผู้ที่ต้องทำหลายหัตถการร่วมกันในครั้งเดียว เช่น การแก้ไขอวัยวะภายใน

จากข้อมูลด้านบนสามารถสรุปได้คร่าวๆว่า ความแตกต่างของการผ่าตัดแปลงเพศเทคนิคต่อลำไส้ แบบส่องกล้องและแบบเปิดหน้าท้องไม่ได้อยู่ที่ผลลัพธ์ของช่องคลอดที่ได้ แต่กลับขึ้นอยู่กับวิธีการเข้าถึงลำไส้ซึ่งส่งผลต่อ

• ระยะเวลาในการฟื้นตัว
• ขนาดแผลผ่าตัด
• ความเสี่ยงภาวะแทรกซ้อน
• ความเหมาะสมทางการแพทย์

ความสะดวกสบายของคนไข้ผู้เข้ารับบริการ

เทคนิคส่องกล้องมีความทันสมัย เจ็บน้อย ฟื้นตัวไว และแผลสวยกว่า ส่วนเทคนิคเปิดหน้าท้องนับเป็นทางเลือกที่อันตรายน้อยและยังจำเป็นมากๆในผู้ที่มีข้อจำกัดในการผ่าตัด โดยศัลยแพทย์จะทำการประเมินอย่างละเอียดก่อนเลือกวิธีที่เหมาะสมที่สุดในแต่ละบุคคล

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับความแตกต่างของการแปลงเพศเทคนิคต่อลำไส้ แบบส่องกล้องและเปิดหน้าท้อง

1) ผ่าตัดแบบการส่องกล้องและแบบหน้าท้องให้ผลลัพธ์ของช่องคลอดต่างกันหรือไม่?

• ไม่แตกต่างกันในด้านความลึก ความชุ่มชื้น หรือคุณภาพของผนังช่องคลอด เนื่องจากผลลัพธ์สุดท้ายขึ้นอยู่กับชนิดของลำไส้ที่ใช้ ความยาวลำไส้ การเย็บต่อเนื้อเยื่อ และความชำนาญของศัลยแพทย์มากกว่าวิธีการเข้าถึงลำไส้ 
• ดังนั้นไม่ว่าจะผ่าตัดแบบส่องกล้องหรือเปิดหน้าท้อง ก็ให้ผลลัพธ์ด้านช่องคลอดสามารถใกล้เคียงกันได้อย่างมาก

2) เทคนิคส่องกล้องเจ็บน้อยกว่าจริงหรือไม่?

• จริง เนื่องจากเทคนิคส่องกล้องมีแผลเล็กกว่าและเนื้อเยื่อได้ถูกทำลายน้อย ทำให้คนไข้ผู้เข้ารับบริการมีอาการเจ็บปวดน้อยกว่าเมื่อเทียบกับการเปิดหน้าท้อง อาการเจ็บดีขึ้นเร็วและโดยส่วนใหญ่สามารถลุกเดินได้ภายใน 24 ชั่วโมงหลังผ่าตัด

3) ฟื้นตัวหลังส่องกล้องเร็วกว่าขนาดไหน?

• คนไข้ผู้เข้ารับบริการส่วนใหญ่สามารถกลับไปทำกิจกรรมเบา ๆ ได้ภายใน 7–14 วัน ในขณะที่การเปิดหน้าท้องอาจต้องใช้เวลา 2–4 สัปดาห์ในการฟื้นตัวและต้องดูแลแผลเป็นพิเศษเพื่อป้องกันการติดเชื้อและแผลแตก

4) แผลเป็นหลังผ่าตัดต่างกันอย่างไร?

• การส่องกล้องทำให้เกิดแผลขนาดเล็กเพียงไม่กี่จุด มักหายไปจนแทบมองไม่เห็นเมื่อเวลาผ่านไป ส่วนการเปิดหน้าท้องจะมีแผลผ่าตัดยาวบริเวณหน้าท้องอาจเห็นเด่นชัดและมีโอกาสเกิดแผลนูนหรือคีลอยด์ได้มากกว่า โดยเฉพาะในผู้ที่มีพันธุกรรม

5) เทคนิคใดมีความเสี่ยงสูงกว่า?

• เทคนิคเปิดหน้าท้องมีความเสี่ยงสูงกว่า เนื่องจากเป็นการผ่าตัดเปิดแผลขนาดใหญ่ ทำให้เสี่ยงการติดเชื้อ เสียเลือด และเกิดพังผืดมากกว่า ส่วนส่องกล้องมีความเสี่ยงน้อยกว่าในหลายด้าน แต่ต้องทำโดยทีมศัลยแพทย์ที่มีประสบการณ์สูงเพื่อไม่ให้เกิดอันตราย
• ทั้งนี้ไม่ว่าจะเป็นแบบส่องกล้องและเปิดหน้าท้องจะเกิดความเสี่ยงน้อยลงเมื่อทำโดยศัลยแพทย์ที่มีความชำนาญและเชี่ยวชาญ

6) หากเคยผ่าตัดช่องท้องมาก่อน ควรเลือกเทคนิคใด?

• ในผู้ที่เคยผ่าตัดช่องท้อง เช่น ผ่าตัดไส้ติ่ง ผ่าตัดถุงน้ำรังไข่ หรือผ่าตัดลำไส้ อาจมีพังผืดภายในช่องท้องจำนวนมากได้ จึงมักแนะนำให้ใช้เทคนิคเปิดหน้าท้อง เนื่องจากศัลยแพทย์จะผ่าตัดได้สะดวกและเสี่ยงน้อยกว่า 
• อย่างไรก็ตามต้องประเมินเป็นรายบุคคลโดยศัลยแพทย์เฉพาะทาง

7) การส่องกล้องใช้เวลาผ่าตัดนานแค่ไหน?

• โดยเฉลี่ยในการผ่าตัด 4–6 ชั่วโมง ขึ้นอยู่กับความซับซ้อนของโครงสร้างร่างกายของคนไข้ผู้เข้ารับบริการในบางกรณีอาจยืดออกหากจำเป็นต้องจัดการเนื้อเยื่อที่ละเอียดอ่อนหรือมีพังผืดเล็กน้อย

8) ค่าใช้จ่ายส่องกล้องแพงกว่าหรือไม่?

• ส่วนใหญ่แบบส่องกล้องมีค่าใช้จ่ายสูงกว่าเล็กน้อย เนื่องจากต้องใช้ทีมแพทย์เฉพาะทางถึง 4 ทีมและใช้เครื่องมือเฉพาะทาง กล้องความละเอียดสูง แต่ความคุ้มค่ามักอยู่ที่การฟื้นตัวเร็วและความเสี่ยงที่ต่ำกว่า

9) ความลึกของช่องคลอดจากเทคนิคต่อลำไส้สามารถคงอยู่ถาวรหรือไม่?

• โดยทั่วไปความลึกของช่องคลอดจากลำไส้สามารถคงอยู่ได้นานและมีความเสถียรสูงมาก เนื่องจากผนังลำไส้มีความยืดหยุ่นและไม่หดตัวเหมือนผิวหนัง 
• ผู้ป่วยต้องปฏิบัติตามคำแนะนำหลังผ่าตัด เช่น การขยายตามช่องคลอดตามที่ศัลยแพทย์กำหนดในช่วงแรก เพื่อให้ช่องคลอดคงรูปได้เป็นอย่างดี

10) การดูแลหลังผ่าตัดแตกต่างกันหรือไม่?

• การดูแลหลังผ่าตัดของทั้งสองแบบมีความคล้ายกันในด้านของการทำความสะอาดช่องคลอด การติดตามผล และการประเมินระบบลำไส้ 
• แต่การเปิดหน้าท้องต้องให้ความสำคัญกับการดูแลแผลบริเวณหน้าท้องมากกว่า รวมถึงการหลีกเลี่ยงแรงดึงหรือกิจกรรมที่ทำให้แผลเปิด

11) หากร่างกายมี BMI สูง ควรเลือกวิธีใด?

• ในกรณีคนไข้ผู้เข้ารับบริการที่มีค่า BMI สูงอาจเหมาะกับการผ่าตัดแบบเปิดหน้าท้องมากกว่า เพราะไขมันหน้าท้องอาจทำให้การใช้กล้องมีความยากกว่า
•  อย่างไรก็ตามควรปรึกษาศัลยแพทย์เพื่อประเมินร่วมกับปัจจัยอื่น เช่น ความหนาของผนังหน้าท้องและสัดส่วนของร่างกายร่วมด้วย

12) เทคนิคไหนปลอดภัยกว่าสำหรับผู้มีโรคประจำตัว?

ขึ้นอยู่กับชนิดของโรคประจำตัว เช่น

• หากมีโรคปอดหรือหัวใจรุนแรง การส่องกล้องอาจมีข้อจำกัดมากกว่าเนื่องจากต้องใช้การดมยาสลบและก๊าซเพื่อขยายช่องท้อง

• หากมีโรคเกี่ยวกับลำไส้ การเปิดหน้าท้องอาจมีความเหมาะสมที่กว่าเพื่อให้ศัลยแพทย์สามารถประเมินอวัยวะภายในได้อย่างชัดเจนการประเมินจะขึ้นอยู่กับแพทย์เฉพาะทางเป็นรายบุคคล

13) หากต้องการแผลสวย ต้องเลือกวิธีไหน?

• ผู้ที่ต้องการแผลผ่าตัดที่สวยและมองไม่เห็นควรเลือกแบบส่องกล้อง เพราะจะมีแผลขนาดเล็กมากและหายได้เร็วกว่ามาก 
• ในขณะที่การเปิดหน้าท้องมีรอยแผลยาวและอาจต้องทำเลเซอร์เพิ่มเติมเพื่อลดรอยในอนาคต

14) หลังส่องกล้องสามารถเดินหรือทำงานได้เมื่อไหร่?

• คนไข้ผู้เข้ารับบริการส่วนใหญ่สามารถลุกเดินได้ภายใน 24 ชั่วโมง และทำงานเบา ๆ ได้ภายใน 1–2 สัปดาห์ ขึ้นอยู่กับสภาพร่างกายและความยากของการผ่าตัด 
• ผู้ผ่าตัดแบบเปิดหน้าท้องจะต้องพักอย่างน้อย 2–4 สัปดาห์ก่อนกลับไปทำงาน

15) ต้องมีการขยายช่องคลอด(แยงโมลด์)หลังการผ่าตัดหรือไม่?

• เทคนิคต่อลำไส้ช่วยลดความลำบากในการขยายช่องคลอดเมื่อเทียบกับเทคนิคอื่น แต่ไม่ว่าจะอย่างไรในช่วงแรกหลังผ่าตัดควรจะต้องทำการขยายช่องคลอดตามคำแนะนำของศัลยแพทย์เพื่อให้ช่องคลอดคงรูปมากที่สุดและป้องกันปัญหาในอนาคต

 

การแปลงเพศเทคนิคต่อลำไส้เป็นหนึ่งในเทคนิคที่ให้ผลลัพธ์ที่มีความเป็นธรรมชาติสูง ทั้งในด้านความลึก ความชุ่มชื้น และคุณภาพของช่องคลอด โดยการผ่าตัดแบบส่องกล้องและแบบเปิดหน้าท้องล้วนมีข้อดีและข้อจำกัดที่มีความแตกต่างกันอย่างชัดเจน แม้ผลลัพธ์สุดท้ายของช่องคลอดจะใกล้เคียงกัน 

การเลือกเทคนิคที่เหมาะสมมีผลต่อความเสี่ยง ความสะดวกสบาย การฟื้นตัว และความเสี่ยงระยะยาวของคนไข้ผู้เข้ารับบริการ

ดังนั้น การปรึกษาศัลยแพทย์เฉพาะทางจึงเป็นขั้นตอนสำคัญที่สุด เพื่อประเมินโครงสร้างร่างกาย ประวัติการรักษา ความต้องการเฉพาะบุคคล และเลือกเทคนิคที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการแปลงเพศในแต่ละบุคคลอย่างเหมาะสม